roykur
Faroese
Etymology
From Old Norse reykr, from Proto-Germanic *raukiz
Pronunciation
- IPA: [ˈɹɔiːjkʊɹ]
Noun
roykur m (genitive singular royks, uncountable)
Declension
| m15s | Singular | |
| Indefinite | Definite | |
| Nominative | roykur | roykurin |
| Accusative | royk | roykin |
| Dative | royki | roykinum |
| Genitive | royks | royksins |