ruchać

Polish

Pronunciation

• IPA: /ˈruxat͡ɕ/

• Audio

  (file)

Verb

ruchać  imperf  (perfective wyruchać)

1. (vulgar) to fuck (have sexual intercourse)
2. (vulgar, chiefly perfective) to fuck (defraud)

Conjugation

  Conjugation of ruchać   imperf  

		singular			plural
	pers.	m	f	n	personal m	f / n / non-personal m
infinitive		ruchać
present tense	1st	rucham			ruchamy
	2nd	ruchasz			ruchacie
	3rd	rucha			ruchają
past tense	1st	ruchałem	ruchałam		ruchaliśmy	ruchałyśmy
	2nd	ruchałeś	ruchałaś		ruchaliście	ruchałyście
	3rd	ruchał	ruchała	ruchało	ruchali	ruchały
future tense	1st	będę ruchał1	będę ruchała1		będziemy ruchali1	będziemy ruchały1
	2nd	będziesz ruchał1	będziesz ruchała1		będziecie ruchali1	będziecie ruchały1
	3rd	będzie ruchał1	będzie ruchała1	będzie ruchało1	będą ruchali1	będą ruchały1
conditional	1st	ruchałbym	ruchałabym		ruchalibyśmy	ruchałybyśmy
	2nd	ruchałbyś	ruchałabyś		ruchalibyście	ruchałybyście
	3rd	ruchałby	ruchałaby	ruchałoby	ruchaliby	ruchałyby
imperative	1st	—			ruchajmy
	2nd	ruchaj			ruchajcie
	3rd	niech rucha			niech ruchają
active adjectival participle		ruchający	ruchająca	ruchające	ruchający	ruchające
passive adjectival participle		ruchany	ruchana	ruchane	ruchani	ruchane
present adverbial participle		ruchając
impersonal past		ruchano
verbal noun		ruchanie
1   or: będę ruchać, będziesz ruchać etc.