sürpriz

Turkish

Etymology

From French surprise.

Pronunciation

• IPA: [syɾpɾiz]

Noun

sürpriz (definite accusative sürprizi, plural sürprizler)

1. surprise

Declension

declension of sürpriz

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	sürpriz	sürprizler
definite accusative (belirtme)	sürprizi	sürprizleri
dative (yönelme)	sürprize	sürprizlere
locative (bulunma)	sürprizde	sürprizlerde
ablative (çıkma)	sürprizden	sürprizlerden
genitive (tamlayan)	sürprizin	sürprizlerin