salutaris
Latin
Etymology
From salus
Adjective
salūtāris m and f, salūtāre n; third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | salūtāris | salūtāre | salūtārēs | salūtāria | |
| genitive | salūtāris | salūtāris | salūtārium | salūtārium | |
| dative | salūtārī | salūtārī | salūtāribus | salūtāribus | |
| accusative | salūtārem | salūtāre | salūtārēs | salūtāria | |
| ablative | salūtārī | salūtārī | salūtāribus | salūtāribus | |
| vocative | salūtāris | salūtāre | salūtārēs | salūtāria | |
Verb
salūtāris
- second-person singular present passive indicative of salūtō