siúil

See also siùil

Irish

Alternative forms

• siubhail (obsolete)

Etymology

From Middle Irish siblaid (“walks”).

Pronunciation

• IPA: [ʃuːlʲ]

Verb

siúil (present analytic siúlann, future analytic siúlfaidh, verbal noun siúl, past participle siúlta)

1. to walk

Conjugation

First Conjugation (A)

		singular			plural			autonomous
		first	second	third	first	second	third
indicative	present	siúlaim	siúlann tú; siúlair†	siúlann sé, sí	siúlaimid	siúlann sibh	siúlann siad; siúlaid†	siúltar
	past	shiúil mé; shiúlas†	shiúil tú; shiúlais†	shiúil sé, sí	shiúlamar	shiúil sibh; shiúlabhair†	shiúil siad; shiúladar†	siúladh
	future	siúlfaidh mé; siúlfad†	siúlfaidh tú; siúlfair†	siúlfaidh sé, sí	siúlfaimid; siúlfam†	siúlfaidh sibh	siúlfaidh siad; siúlfaid†	siúlfar
	past habitual	shiúlainn	shiúltá	shiúladh sé, sí	shiúlaimis	shiúladh sibh	shiúlaidís	shiúltaí
imperative		siúlaim	siúil	siúladh sé, sí	siúlaimis	siúlaigí	siúlaidís	siúltar
conditional		shiúlfainn	shiúlfá	shiúlfadh sé, sí	shiúlfaimis	shiúlfadh sibh	shiúlfaidís	shiúlfaí
subjunctive	present	siúla mé; siúlad†	siúla tú; siúlair†	siúla sé, sí	siúlaimid	siúla sibh	siúla siad; siúlaid†	siúltar
	past	siúlainn	siúltá	siúladh sé, sí	siúlaimis	siúladh sibh	siúlaidís	siúltaí
verbal noun		siúl
past participle		siúlta

† Dialect form

Noun

siúil m

1. genitive singular form of siúl

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
siúil	shiúil after "an", tsiúil	unchanged
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.