sitiens
Latin
Etymology
Present participle of sitiō
Participle
sitiēns m, f, and n (genitive sitientis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | sitiens | sitiens | sitientēs | sitientia | |
| genitive | sitientis | sitientis | sitientium | sitientium | |
| dative | sitientī | sitientī | sitientibus | sitientibus | |
| accusative | sitientem | sitiens | sitientēs | sitientia | |
| ablative | sitientī | sitientī | sitientibus | sitientibus | |
| vocative | sitiens | sitiens | sitientēs | sitientia | |