sjómaður
Icelandic
Etymology
From sjór (“sea”) and maður (“man”).
Noun
sjómaður m (genitive singular sjómanns, plural sjómenn)
- a fisherman syn.
- a seaman, a mariner, a sailor, a seafarer, a sea lawyer, a salty dog
- arm wrestling
- Viltu fara í sjómann?
- Wanna arm-wrestle?
- Viltu fara í sjómann?
Declension
declension of sjómaður
| maður | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | sjómaður | sjómaðurinn | sjómenn | sjómennirnir |
| accusative | sjómann | sjómanninn | sjómenn | sjómennina |
| dative | sjómanni | sjómanninum | sjómönnum | sjómönnunum |
| genitive | sjómanns | sjómannsins | sjómanna | sjómannanna |
Derived terms
- fara í sjómann (to arm wrestle)
- gerast sjómaður (synonyms fara á sjó, to go to sea)
- sjómaður í kaupskipaflotanum (merchant navy mariner)
- sjómaður sem fiskar upp á hlut (share fisherman)
- sjómannslegur
See also
- háseti
- sjóliði
Synonyms
- (fisherman): def. fiskimaður