skel
Icelandic
Etymology
From Old Norse skel, from Proto-Germanic *skaljō.
Pronunciation
Noun
skel f (genitive singular skeljar, plural skeljar)
Declension
declension of skel
| f-s1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | skel | skelin | skeljar | skeljarnar |
| accusative | skel | skelina | skeljar | skeljarnar |
| dative | skel | skelinni | skeljum | skeljunum |
| genitive | skeljar | skeljarinnar | skelja | skeljanna |