sovitin
Finnish
(index so)
Etymology
From the verb sovittaa.
Pronunciation
- IPA: [ˈso̞ʋit̪in]
- Hyphenation: so‧vi‧tin
Noun
sovitin
Declension
|
Declension of sovitin (type kytkin)
|
Verb
sovitin
- First-person singular indicative past form of sovittaa.