stórur

Faroese

Etymology

From Old Norse stórr.

Pronunciation

  • IPA: [ˈstɔurʊr]

Adjective

stórur (comparative størri, superlative størstur)

  1. big, large, great

Declension

stórur a1
Singular (eintal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
Nominative (hvørfall) stórur stór stórt
Accusative (hvønnfall) stóran stóra
Dative (hvørjumfall) stórum stórari stórum
Genitive (hvørsfall) (stórs) (stórar) (stórs)
Plural (fleirtal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
Nominative (hvørfall) stórir stórar stór
Accusative (hvønnfall) stórar
Dative (hvørjumfall) stórum
Genitive (hvørsfall) (stóra)
Weak adjectival inflection of stórur
Singular (eintal) m f n
Nominative (hvørfall) stóri stóra stóra
Accusative (hvønnfall) stóra stóru
Dative (hvørjumfall)
Genitive (hvørsfall)
Plural (fleirtal) m f n
Nominative (hvørfall) stóru
Accusative (hvønnfall)
Dative (hvørjumfall)
Genitive (hvørsfall)


Synonyms

Antonyms

↑Jump back a section

Read in another language

Last modified on 20 April 2013, at 20:18