stöðvun
Icelandic
Etymology
Pronunciation
- IPA: /ˈstœðvʏn/
Noun
stöðvun f (genitive singular stöðvunar, plural stöðvanir)
Declension
declension of stöðvun
| f-s2 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | stöðvun | stöðvunin | stöðvanir | stöðvanirnar |
| accusative | stöðvun | stöðvunina | stöðvanir | stöðvanirnar |
| dative | stöðvun | stöðvuninni | stöðvunum | stöðvununum |
| genitive | stöðvunar | stöðvunarinnar | stöðvana | stöðvananna |