• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

subiunctivus

Latin

Adjective

subiunctīvus m (feminine subiunctīva, neuter subiunctīvum); first/second declension

  1. connective
  2. (grammar) subjunctive

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative subiunctīvus subiunctīva subiunctīvum subiunctīvī subiunctīvae subiunctīva
genitive subiunctīvī subiunctīvae subiunctīvī subiunctīvōrum subiunctīvārum subiunctīvōrum
dative subiunctīvō subiunctīvae subiunctīvō subiunctīvīs subiunctīvīs subiunctīvīs
accusative subiunctīvum subiunctīvam subiunctīvum subiunctīvōs subiunctīvās subiunctīva
ablative subiunctīvō subiunctīvā subiunctīvō subiunctīvīs subiunctīvīs subiunctīvīs
vocative subiunctīve subiunctīva subiunctīvum subiunctīvī subiunctīvae subiunctīva
↑Jump back a section

Read in another language

This page is available in 2 languages

  • Nederlands
  • Suomi
Last modified on 2 May 2011, at 16:08
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy