sublimis
Latin
Etymology 1
Adjective
sublīmis m and f, sublīme n; third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | sublīmis | sublīme | sublīmēs | sublīmia | |
| genitive | sublīmis | sublīmis | sublīmium | sublīmium | |
| dative | sublīmī | sublīmī | sublīmibus | sublīmibus | |
| accusative | sublīmem | sublīme | sublīmēs | sublīmia | |
| ablative | sublīmī | sublīmī | sublīmibus | sublīmibus | |
| vocative | sublīmis | sublīme | sublīmēs | sublīmia | |
Etymology 2
Inflected form of sublīmus.
Adjective
sublīmīs