suplir
Catalan
Etymology
From Latin supplēre, present active infinitive of suppleō.
Verb
suplir (first-person singular present supleixo, past participle suplert)
- to substitute
- to replace
Conjugation
as servir except for the past participle (suplert)
Conjugation of suplir (third conjugation with -eix- infix, irregular past participle)
| infinitive | suplir | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | suplint | ||||||
| past participle | suplert | ||||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| Indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès |
|
| present | supleixo | supleixes | supleix | suplim | supliu | supleixen | |
| imperfect | suplia | suplies | suplia | suplíem | suplíeu | suplien | |
| future | supliré | supliràs | suplirà | suplirem | suplireu | supliran | |
| preterite | suplí | suplires | suplí | suplírem | suplíreu | supliren | |
| conditional | supliria | supliries | supliria | supliríem | supliríeu | suplirien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella | nosaltres | vosaltres | ells/elles | |
| present | supleixi | supleixis | supleixi | suplim | supliu | supleixin | |
| imperfect | suplís | suplissis | suplís | suplíssim | suplíssiu | suplissin | |
| imperative | - | tu | ell/ella | nosaltres | vosaltres | ells/elles | |
| — | supleix | supleixi | suplim | supliu | supleixin | ||
Related terms
- suplidor adj, m
References
- Institut d'Estudis Catalans (1995). Diccionari de la llengua catalana (4ta. edició). ISBN 84-412-2477-3.
Spanish
Verb
suplir (first-person singular present suplo, first-person singular preterite suplí, past participle suplido)
- to substitute
- to supply
Conjugation
Conjugation of suplir (See Appendix:Spanish verbs)
Related terms
- suplencia
- suplente