svenskt

      Faroese

      Pronunciation

      • IPA: [svɛŋkst]

      Adjective

      svenskt n, see svenskur m

      1. Swedish
      2. German language

      Declension

      svenskur a24
      Singular (eintal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
      Nominative (hvørfall) svenskur svensk svenskt
      Accusative (hvønnfall) svenskan svenska
      Dative (hvørjumfall) svenskum svenskari svenskum
      Genitive (hvørsfall) (svensks) (svenskar/
      svenskrar)
      (svensks)
      Plural (fleirtal) m (kallkyn) f (kvennkyn) n (hvørkikyn)
      Nominative (hvørfall) svenskir svenskar svensk
      Accusative (hvønnfall) svenskar
      Dative (hvørjumfall) svenskum
      Genitive (hvørsfall) (svenska/
      svenskra)

      Usage notes

      • svenskt mál - Swedish language
      • tosa tygum svenskt? - do you speak Swedish?

      ↑Jump back a section

      Swedish

      Adjective

      svenskt

      1. absolute indefinite neuter form of svensk.
      ↑Jump back a section

      Read in another language

      This page is available in 4 languages

      Last modified on 30 January 2013, at 22:00