Adjective
taannehtiva (comparative taannehtivampi, superlative taannehtivin)
- (law) Ex post facto, retroactive (of a law or another decision made by an official).
Declension
Declension of taannehtiva (type koira)
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
taannehtiva |
taannehtivat |
|---|
| genitive |
taannehtivan |
taannehtivien taannehtivain1 |
|---|
| partitive |
taannehtivaa |
taannehtivia |
|---|
| accusative |
taannehtiva taannehtivan |
taannehtivat |
|---|
| inessive |
taannehtivassa |
taannehtivissa |
|---|
| elative |
taannehtivasta |
taannehtivista |
|---|
| illative |
taannehtivaan |
taannehtiviin |
|---|
| adessive |
taannehtivalla |
taannehtivilla |
|---|
| ablative |
taannehtivalta |
taannehtivilta |
|---|
| allative |
taannehtivalle |
taannehtiville |
|---|
| essive |
taannehtivana |
taannehtivina |
|---|
| translative |
taannehtivaksi |
taannehtiviksi |
|---|
| instructive |
– |
taannehtivin |
|---|
| abessive |
taannehtivatta |
taannehtivitta |
|---|
| comitative |
– |
taannehtivineen |
|---|
| 1) Rare. |
|
Verb
taannehtiva
- Active present participle of taannehtia.