• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

    tacitus

      Latin

      Etymology

      Perfect passive participle of taceō

      Participle

      tacitus m (feminine tacita, neuter tacitum); first/second declension

      1. unsaid, omitted, tacit

      Inflection

      Number Singular Plural
      Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
      nominative tacitus tacita tacitum tacitī tacitae tacita
      genitive tacitī tacitae tacitī tacitōrum tacitārum tacitōrum
      dative tacitō tacitae tacitō tacitīs tacitīs tacitīs
      accusative tacitum tacitam tacitum tacitōs tacitās tacita
      ablative tacitō tacitā tacitō tacitīs tacitīs tacitīs
      vocative tacite tacita tacitum tacitī tacitae tacita
      ↑Jump back a section

      Read in another language

      This page is available in 5 languages

      • Česky
      • Français
      • 한국어
      • Polski
      • Português
      Last modified on 1 June 2013, at 07:07
      • Wiktionary ™

        • Mobile
        • Desktop
      • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
      • Terms of Use
      • Privacy