tamlayan

Turkish

Noun

tamlayan (definite accusative tamlayanı, plural tamlayanlar)

1. (grammar) attributive noun, a noun that modifies another noun attributively.
2. (by extension) genitive case

Declension

declension of tamlayan

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	tamlayan	tamlayanlar
definite accusative (belirtme)	tamlayanı	tamlayanları
dative (yönelme)	tamlayana	tamlayanlara
locative (bulunma)	tamlayanda	tamlayanlarda
ablative (çıkma)	tamlayandan	tamlayanlardan
genitive (tamlayan)	tamlayanın	tamlayanların

Synonyms

• tamlayan hâli/hali, tamlayan durumu (2)

See also

• tamlanan
• belirtili ad tamlaması
• belirtisiz ad tamlaması