tweedracht

Dutch

Pronunciation

• Hyphenation: twee‧dracht

Noun

tweedracht c (uncountable)

1. discord, disagreement, dissension

   Hun tweedracht over de erfenis speelt al jaren.

   Their discord about the inheritance goes back years.

   Zij slaagde er niet in om tweedracht te zaaien onder de bevolking.

   She did not succeed in causing discord among the people.

Antonyms

• eendracht