uitscheiden

DutchEdit

EtymologyEdit

From uit +‎ scheiden.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈœy̆tˌsxɛi̯də(n)/
  • (file)

VerbEdit

uitscheiden (past singular scheidde uit or scheed uit, past participle uitgescheiden or uitgescheden)

  1. to secrete
  2. to cease, stop

ConjugationEdit

SynonymsEdit

AnagramsEdit

Last modified on 30 March 2014, at 16:36