umiejętność
Polish
Etymology
umiejętny (“skilful”) + -ość
Noun
umiejętność f
Declension
declension of umiejętność
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | umiejętność | umiejętności |
| genitive | umiejętności | umiejętności |
| dative | umiejętności | umiejętnościom |
| accusative | umiejętność | umiejętności |
| instrumental | umiejętnością | umiejętnościami |
| locative | umiejętności | umiejętnościach |
| vocative | umiejętności | umiejętności |