unitus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of ūniō
Participle
ūnītus m (feminine ūnīta, neuter ūnītum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ūnītus | ūnīta | ūnītum | ūnītī | ūnītae | ūnīta | |
| genitive | ūnītī | ūnītae | ūnītī | ūnītōrum | ūnītārum | ūnītōrum | |
| dative | ūnītō | ūnītae | ūnītō | ūnītīs | ūnītīs | ūnītīs | |
| accusative | ūnītum | ūnītam | ūnītum | ūnītōs | ūnītās | ūnīta | |
| ablative | ūnītō | ūnītā | ūnītō | ūnītīs | ūnītīs | ūnītīs | |
| vocative | ūnīte | ūnīta | ūnītum | ūnītī | ūnītae | ūnīta | |