verbijsteren

Dutch

Verb

verbijsteren

1. to confuse, bewilder
2. to dismay

Conjugation

Conjugation of verbijsteren (weak, prefixed)

infinitive	verbijsteren
	present tense	past tense
1st person singular	verbijster	verbijsterde
2nd person singular	verbijstert	verbijsterde
3rd person singular	verbijstert	verbijsterde
plural	verbijsteren	verbijsterden
subjunctive sing.1	verbijstere	verbijsterde
subjunctive plur.1	verbijsteren	verbijsterden
imperative sing.	verbijster
imperative plur.1	verbijstert
participles	verbijsterend	(hebben) verbijsterd
1)Archaic.