verdrukken

Dutch

Etymology

From ver- +‎ drukken.

Verb

verdrukken

1. to push aside, push away
2. (by extension) to oppress

Conjugation

Conjugation of verdrukken (weak, prefixed)

infinitive	verdrukken
	present tense	past tense
1st person singular	verdruk	verdrukte
2nd person singular	verdrukt	verdrukte
3rd person singular	verdrukt	verdrukte
plural	verdrukken	verdrukten
subjunctive sing.1	verdrukke	verdrukte
subjunctive plur.1	verdrukken	verdrukten
imperative sing.	verdruk
imperative plur.1	verdrukt
participles	verdrukkend	(hebben) verdrukt
1)Archaic.

Anagrams

• verrukkend