verenigbaar

Dutch

Etymology

verenigen +‎ -baar

Adjective

verenigbaar (comparative verenigbaarder, superlative verenigbaarst)

1. compatible

Declension

Declension of verenigbaar

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		verenigbaar	verenigbaarder
neuter singular	indefinite	verenigbaar	verenigbaarder
	definite	verenigbare	verenigbaardere	verenigbaarste	verenigbaarst, verenigbaarste
common singular		verenigbare	verenigbaardere	verenigbaarste	verenigbaarste
plural		verenigbare	verenigbaardere	verenigbaarste	verenigbaarste
partitive		verenigbaars	verenigbaarders

Antonyms

• onverenigbaar