verloossen

Luxembourgish

Etymology

From ver- +‎ loossen

Verb

verloossen

1. to leave, to depart
   • Luxembourgish translation of Matthew 4:11:

     Dueropshin huet den Däiwel hie verlooss, a kuck, et sinn Engelen dohi komm an hunn hie bedéngt.

     Then the Devil left him, and behold, angels came and ministered to him.

2. to abandon

Conjugation

    conjugation of verloossen

infinitive		verloossen
participle		verlooss
auxiliary		hunn
		singular			plural
		1st person ech	2nd person du	3rd person hien/si/hatt	1st person mir	2nd person dir	3rd person si
indicative	present simple	verloossen	verléiss	verléisst	verloossen	verloosst	verloossen
	preterite	verlouss	verlouss	verlouss	verloussen	verlousst	verloussen
	present perfect	hu(nn) verlooss	hues verlooss	huet verlooss	hu(nn) verlooss	hutt verlooss	hu(nn) verlooss
	past perfect	hat verlooss	has verlooss	hat verlooss	hate(n) verlooss	hat verlooss	hate(n) verlooss
	future simple	wäert verloossen	wäerts verloossen	wäert verloossen	wäerte(n) verloossen	wäert verloossen	wäerte(n) verloossen
	future perfect	wäert verlooss hunn	wäerts verlooss hunn	wäert verlooss hunn	wäerte(n) verlooss hunn	wäert verlooss hunn	wäerte(n) verlooss hunn
conditional	simple	verléiss	verléiss	verléiss	verléissen	verléisst	verléissen
	present	géif verloossen	géifs verloossen	géif verloossen	géife(n) verloossen	géift verloossen	géife(n) verloossen
	perfect	hätt verlooss	häss verlooss	hätt verlooss	hätte(n) verlooss	hätt verlooss	hätte(n) verlooss
imperative	affirmative	—	verlooss	—	—	verloosst	—
* (n) or (nn) indicates that the n's are removed if the following word begins with a consonant other than d, h, n, t or z.