vertalen

Dutch

Etymology

ver- +‎ taal

Pronunciation

• audio

  (file)

• Hyphenation: ver‧ta‧len

Verb

vertalen

1. to translate

Conjugation

Conjugation of vertalen (weak, prefixed)

infinitive	vertalen
	present tense	past tense
1st person singular	vertaal	vertaalde
2nd person singular	vertaalt	vertaalde
3rd person singular	vertaalt	vertaalde
plural	vertalen	vertaalden
subjunctive sing.1	vertale	vertaalde
subjunctive plur.1	vertalen	vertaalden
imperative sing.	vertaal
imperative plur.1	vertaalt
participles	vertalend	(hebben) vertaald
1)Archaic.

Anagrams

• verlaten