vervallen
Dutch
Etymology
Verb
vervallen
- to decline, reject
- to worsen
- to decay, rot
- to recede, pull away
- (law) to cease to be valid
- (of food) to expire
Conjugation
Conjugation of vervallen (strong class 7, prefixed)
| infinitive | vervallen | |||
|---|---|---|---|---|
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | verval | verviel | ||
| 2nd person singular | vervalt | verviel | ||
| 2nd person sing. (gij) | vervalt | vervielt | ||
| 3rd person singular | vervalt | verviel | ||
| plural | vervallen | vervielen | ||
| subjunctive sing.1 | vervalle | verviele | ||
| subjunctive plur.1 | vervallen | vervielen | ||
| imperative sing. | verval | |||
| imperative plur.1 | vervalt | |||
| participles | vervallend | (zijn) vervallen | ||
| 1)Archaic. | ||||
Adjective
vervallen (comparative vervallener, superlative vervallenst)
Declension
Declension of vervallen
| positive | comparative | superlative | |||
|---|---|---|---|---|---|
| attributive | predicative/adverbial | ||||
| predicative/adverbial | vervallen | vervallener | |||
| neuter singular |
indefinite | vervallen | vervallener | ||
| definite | vervallen | vervallener | vervallenste | vervallenst, vervallenste | |
| common singular | vervallen | vervallener | vervallenste | vervallenste | |
| plural | vervallen | vervallener | vervallenste | vervallenste | |
| partitive | vervallens | vervalleners | |||