vietare
Italian
Etymology
From Latin vetāre, present active infinitive of vetō.
Verb
vietare
Antonyms
Synonyms
Derived terms
Related terms
Conjugation
Conjugation of vietare
| infinitive | vietare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | vietando | |||
| present participle | vietante | past participle | vietato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | vieto | vieti | vieta | vietiamo | vietate | vietano |
| imperfect | vietavo | vietavi | vietava | vietavamo | vietavate | vietavano |
| past historic | vietai | vietasti | vietò | vietammo | vietaste | vietarono |
| future | vieterò | vieterai | vieterà | vieteremo | vieterete | vieteranno |
| conditional | io | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| present | vieterei | vieteresti | vieterebbe | vieteremmo | vietereste | vieterebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei | che noi | che voi | che essi/che esse |
| present | vieti | vieti | vieti | vietiamo | vietiate | vietino |
| imperfect | vietassi | vietassi | vietasse | vietassimo | vietaste | vietassero |
| imperative | - | tu | lui/lei | noi | voi | essi/esse |
| vieta | vieti | vietiamo | vietate | vietino | ||