vijandelijk
Dutch
Etymology
vijand + -lijk; cognate with German feindlich.
Adjective
vijandelijk (comparative vijandelijker, superlative vijandelijkst)
Declension
Declension of vijandelijk
| positive | comparative | superlative | |||
|---|---|---|---|---|---|
| attributive | predicative/adverbial | ||||
| predicative/adverbial | vijandelijk | vijandelijker | |||
| neuter singular |
indefinite | vijandelijk | vijandelijker | ||
| definite | vijandelijke | vijandelijkere | vijandelijkste | vijandelijkst, vijandelijkste | |
| common singular | vijandelijke | vijandelijkere | vijandelijkste | vijandelijkste | |
| plural | vijandelijke | vijandelijkere | vijandelijkste | vijandelijkste | |
| partitive | vijandelijks | vijandelijkers | |||