• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

vincibilis

Latin

Adjective

vincibilis m and f, vincibile n; third declension

  1. vincible, conquerable
  2. refutable

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender M.F. N. MM.FF. NN.
nominative vincibilis vincibile vincibilēs vincibilia
genitive vincibilis vincibilis vincibilium vincibilium
dative vincibilī vincibilī vincibilibus vincibilibus
accusative vincibilem vincibile vincibilēs vincibilia
ablative vincibilī vincibilī vincibilibus vincibilibus
vocative vincibilis vincibile vincibilēs vincibilia
↑Jump back a section
Last modified on 23 April 2011, at 09:58
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy