virtuosus
Latin
Etymology
Found in Late Latin. From virtūs.
Adjective
virtuōsus m (feminine virtuōsa, neuter virtuōsum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | virtuōsus | virtuōsa | virtuōsum | virtuōsī | virtuōsae | virtuōsa | |
| genitive | virtuōsī | virtuōsae | virtuōsī | virtuōsōrum | virtuōsārum | virtuōsōrum | |
| dative | virtuōsō | virtuōsae | virtuōsō | virtuōsīs | virtuōsīs | virtuōsīs | |
| accusative | virtuōsum | virtuōsam | virtuōsum | virtuōsōs | virtuōsās | virtuōsa | |
| ablative | virtuōsō | virtuōsā | virtuōsō | virtuōsīs | virtuōsīs | virtuōsīs | |
| vocative | virtuōse | virtuōsa | virtuōsum | virtuōsī | virtuōsae | virtuōsa | |