volhouden

Dutch

Etymology

From vol + houden.

Pronunciation

• Audio

  (file)

Verb

volhouden

1. to continue, persevere

Conjugation

Conjugation of volhouden (strong class 7, irregular, separable)

infinitive	volhouden
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	hou vol, houd vol	hield vol	volhou, volhoud	volhield
2nd person singular	houdt vol	hield vol	volhoudt	volhield
2nd person sing. (gij)	houdt vol	hieldt vol	volhoudt	volhieldt
3rd person singular	houdt vol	hield vol	volhoudt	volhield
plural	houden vol	hielden vol	volhouden	volhielden
subjunctive sing.1	houde vol	hielde vol	volhoude	volhielde
subjunctive plur.1	houden vol	hielden vol	volhouden	volhielden
imperative sing.	hou vol, houd vol
imperative plur.1	houdt vol
participles	volhoudend	(hebben) volgehouden
1)Archaic.

Anagrams

• houden vol