winić
Polish
Verb
winić imperf
- to blame (someone for something)
Conjugation
Conjugation of winić imperf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| pers. | m | f | n | personal m | f / n / non-personal m | |
| infinitive | winić | |||||
| present tense | 1st | winię | winimy | |||
| 2nd | winisz | winicie | ||||
| 3rd | wini | winią | ||||
| past tense | 1st | winiłem | winiłam | winiliśmy | winiłyśmy | |
| 2nd | winiłeś | winiłaś | winiliście | winiłyście | ||
| 3rd | winił | winiła | winiło | winili | winiły | |
| future tense | 1st | będę winił1 | będę winiła1 | będziemy winili1 | będziemy winiły1 | |
| 2nd | będziesz winił1 | będziesz winiła1 | będziecie winili1 | będziecie winiły1 | ||
| 3rd | będzie winił1 | będzie winiła1 | będzie winiło1 | będą winili1 | będą winiły1 | |
| conditional | 1st | winiłbym | winiłabym | winilibyśmy | winiłybyśmy | |
| 2nd | winiłbyś | winiłabyś | winilibyście | winiłybyście | ||
| 3rd | winiłby | winiłaby | winiłoby | winiliby | winiłyby | |
| imperative | 1st | — | wińmy | |||
| 2nd | wiń | wińcie | ||||
| 3rd | niech wini | niech winią | ||||
| active adjectival participle | winiący | winiąca | winiące | winiący | winiące | |
| passive adjectival participle | winiony | winiona | winione | winieni | winione | |
| present adverbial participle | winiąc | |||||
| impersonal past | winiono | |||||
| verbal noun | winienie | |||||
| 1 or: będę winić, będziesz winić etc. | ||||||