ανίκητος
Greek
editEtymology
editFrom Ancient Greek ἀνίκητος (aníkētos, “unconquered”).
Adjective
editανίκητος • (aníkitos) m (feminine ανίκητη, neuter ανίκητο)
Declension
editDeclension of ανίκητος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ανίκητος • | ανίκητη • | ανίκητο • | ανίκητοι • | ανίκητες • | ανίκητα • |
genitive | ανίκητου • | ανίκητης • | ανίκητου • | ανίκητων • | ανίκητων • | ανίκητων • |
accusative | ανίκητο • | ανίκητη • | ανίκητο • | ανίκητους • | ανίκητες • | ανίκητα • |
vocative | ανίκητε • | ανίκητη • | ανίκητο • | ανίκητοι • | ανίκητες • | ανίκητα • |