πλημμέλημα
Greek
editEtymology
editFrom Ancient Greek πλημμελής (plēmmelḗs, “out of tune, discordant”), from πλήν (plḗn, “more than, beyond”) + μέλος (mélos, “tune, melody”). First attested (modern sense) 1833.
Pronunciation
editNoun
editπλημμέλημα • (plimmélima) n (plural πλημμελήματα)
- (law) misdemeanour (crime category, punishable by fines and/or imprisonment of ten days to five years or by incarceration in a reformatory for underage criminals)
- Η κλοπή αμαξιού αποτελεί πλημμέλημα.
- I klopí amaxioú apoteleí plimmélima.
- Stealing a car is a misdemeanour.
Declension
editDeclension of πλημμέλημα
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | πλημμέλημα • | πλημμελήματα • |
genitive | πλημμελήματος • | πλημμελημάτων • |
accusative | πλημμέλημα • | πλημμελήματα • |
vocative | πλημμέλημα • | πλημμελήματα • |
Synonyms
edit- έγκλημα n (égklima, “crime”)
Derived terms
edit- πλημμελειοδικείο n (plimmeleiodikeío, “criminal court”) (court where the above crimes are dealt with)
- πλημμελειοδίκης m or f (plimmeleiodíkis, “criminal judge”) (judge who deals with the above crimes)
Related terms
edit- πταίσμα n (ptaísma, “infraction, minor offence”) (less serious)
- κακούργημα n (kakoúrgima, “felony”) (more serious)
Further reading
edit- πλημμέλημα on the Greek Wikipedia.Wikipedia el