στοιχειωδέστατος
Ancient Greek
editPronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /stoi̯.kʰeː.ɔː.dés.ta.tos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /sty.kʰi.oˈdes.ta.tos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /sty.çi.oˈðes.ta.tos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /sty.çi.oˈðes.ta.tos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /sti.çi.oˈðes.ta.tos/
Adjective
editστοιχειωδέστᾰτος • (stoikheiōdéstatos) m (feminine στοιχειωδεστᾰ́τη, neuter στοιχειωδέστᾰτον); first/second declension
- superlative degree of στοιχειώδης (stoikheiṓdēs)
Declension
editNumber | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | στοιχειωδέστᾰτος stoikheiōdéstatos |
στοιχειωδεστᾰ́τη stoikheiōdestátē |
στοιχειωδέστᾰτον stoikheiōdéstaton |
στοιχειωδεστᾰ́τω stoikheiōdestátō |
στοιχειωδεστᾰ́τᾱ stoikheiōdestátā |
στοιχειωδεστᾰ́τω stoikheiōdestátō |
στοιχειωδέστᾰτοι stoikheiōdéstatoi |
στοιχειωδέστᾰται stoikheiōdéstatai |
στοιχειωδέστᾰτᾰ stoikheiōdéstata | |||||
Genitive | στοιχειωδεστᾰ́του stoikheiōdestátou |
στοιχειωδεστᾰ́της stoikheiōdestátēs |
στοιχειωδεστᾰ́του stoikheiōdestátou |
στοιχειωδεστᾰ́τοιν stoikheiōdestátoin |
στοιχειωδεστᾰ́ταιν stoikheiōdestátain |
στοιχειωδεστᾰ́τοιν stoikheiōdestátoin |
στοιχειωδεστᾰ́των stoikheiōdestátōn |
στοιχειωδεστᾰ́των stoikheiōdestátōn |
στοιχειωδεστᾰ́των stoikheiōdestátōn | |||||
Dative | στοιχειωδεστᾰ́τῳ stoikheiōdestátōi |
στοιχειωδεστᾰ́τῃ stoikheiōdestátēi |
στοιχειωδεστᾰ́τῳ stoikheiōdestátōi |
στοιχειωδεστᾰ́τοιν stoikheiōdestátoin |
στοιχειωδεστᾰ́ταιν stoikheiōdestátain |
στοιχειωδεστᾰ́τοιν stoikheiōdestátoin |
στοιχειωδεστᾰ́τοις stoikheiōdestátois |
στοιχειωδεστᾰ́ταις stoikheiōdestátais |
στοιχειωδεστᾰ́τοις stoikheiōdestátois | |||||
Accusative | στοιχειωδέστᾰτον stoikheiōdéstaton |
στοιχειωδεστᾰ́την stoikheiōdestátēn |
στοιχειωδέστᾰτον stoikheiōdéstaton |
στοιχειωδεστᾰ́τω stoikheiōdestátō |
στοιχειωδεστᾰ́τᾱ stoikheiōdestátā |
στοιχειωδεστᾰ́τω stoikheiōdestátō |
στοιχειωδεστᾰ́τους stoikheiōdestátous |
στοιχειωδεστᾰ́τᾱς stoikheiōdestátās |
στοιχειωδέστᾰτᾰ stoikheiōdéstata | |||||
Vocative | στοιχειωδέστᾰτε stoikheiōdéstate |
στοιχειωδεστᾰ́τη stoikheiōdestátē |
στοιχειωδέστᾰτον stoikheiōdéstaton |
στοιχειωδεστᾰ́τω stoikheiōdestátō |
στοιχειωδεστᾰ́τᾱ stoikheiōdestátā |
στοιχειωδεστᾰ́τω stoikheiōdestátō |
στοιχειωδέστᾰτοι stoikheiōdéstatoi |
στοιχειωδέστᾰται stoikheiōdéstatai |
στοιχειωδέστᾰτᾰ stoikheiōdéstata | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
στοιχειωδέστᾰτᾰ stoikheiōdéstata |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|
References
edit- ‹στοιχειωδέστατος› s.v. «στοιχειώδης» on page 1,433/1 of Liddell & Scott’s Greek–English Lexicon (8th ed., 1897), Oxford: At the Clarendon Press