զայրոյթ
Old Armenian
editEtymology
editFrom զայրանամ (zayranam) + -ոյթ (-oytʻ).
Noun
editզայրոյթ • (zayroytʻ)
- gust of passion, anger, wrath, spite, vexation, indignation, fury, rage, revolt
- առ զայրոյթ ― aṙ zayroytʻ ― in despite of
Declension
editi-type
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | զայրոյթ (zayroytʻ) | զայրոյթք (zayroytʻkʻ) | |
genitive | զայրութի (zayrutʻi) | զայրութից (zayrutʻicʻ) | |
dative | զայրութի (zayrutʻi) | զայրութից (zayrutʻicʻ) | |
accusative | զայրոյթ (zayroytʻ) | զայրոյթս (zayroytʻs) | |
ablative | զայրութէ (zayrutʻē) | զայրութից (zayrutʻicʻ) | |
instrumental | զայրութիւ (zayrutʻiw) | զայրութիւք (zayrutʻiwkʻ) | |
locative | զայրութի (zayrutʻi) | զայրոյթս (zayroytʻs) |
Descendants
edit- → Armenian: զայրույթ (zayruytʻ) (learned)
References
edit- Petrosean, Matatʻeay (1879) “զայրոյթ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Awetikʻean, G., Siwrmēlean, X., Awgerean, M. (1836–1837) “զայրոյթ”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy