կաւ
See also: կավ
Old Armenian
editEtymology
editThe origin is uncertain.
Noun
editկաւ • (kaw)
- mud, mire, dirt
- clay, argil, potter's earth
- հոռոմ, մատնեհարած/նշաւոր կաւ ― hoṙom, matneharac/nšawor kaw ― bole, bolary earth
- ծեփել կաւով ― cepʻel kawov ― to clay, to cover with clay
Declension
edito-type
u-type
Derived terms
edit- կաւագործ (kawagorc)
- կաւագործեմ (kawagorcem)
- կաւագործութիւն (kawagorcutʻiwn)
- կաւածեփ (kawacepʻ)
- կաւակերպ (kawakerp)
- կաւակերտ (kawakert)
- կաւակոխութիւն (kawakoxutʻiwn)
- կաւանամ (kawanam)
- կաւառ (kawaṙ)
- կաւառն (kawaṙn)
- կաւարծաթ (kawarcatʻ)
- կաւափաղաղ (kawapʻałał)
- կաւեայ (kaweay)
- կաւեղէն (kawełēn)
- կաւիճ (kawič)
- հայկաւ (haykaw)
Descendants
editReferences
edit- Petrosean, Matatʻeay (1879) “կաւ”, in Nor Baṙagirkʻ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
- Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979) “կաւ”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
- Awetikʻean, G., Siwrmēlean, X., Awgerean, M. (1836–1837) “կաւ”, in Nor baṙgirkʻ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy