Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From the root अन्(an), from Proto-Indo-European *h₂enh₁-(to breathe). Cognate with Latin animus.

NounEdit

अन ‎(anám

  1. breath, respiration

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of अन
Nom. sg. अनः(anaḥ)
Gen. sg. अनस्य(anasya)
Singular Dual Plural
Nominative अनः(anaḥ) अनौ(anau) अनाः(anāḥ)
Vocative अन(ana) अनौ(anau) अनाः(anāḥ)
Accusative अनम्(anam) अनौ(anau) अनान्(anān)
Instrumental अनेन(anena) अनाभ्याम्(anābhyām) अनैः(anaiḥ)
Dative अनाय(anāya) अनाभ्याम्(anābhyām) अनेभ्यः(anebhyaḥ)
Ablative अनात्(anāt) अनाभ्याम्(anābhyām) अनेभ्यः(anebhyaḥ)
Genitive अनस्य(anasya) अनयोः(anayoḥ) अनानाम्(anānām)
Locative अने(ane) अनयोः(anayoḥ) अनेषु(aneṣu)

ReferencesEdit

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 24