Open main menu

Wiktionary β

See also: अनु-

Contents

SanskritEdit

Etymology 1Edit

Borrowing from Proto-Dravidian *āṉu, *āṇu (man).

PronunciationEdit

NounEdit

अनु (ánum

  1. non-Aryan man
    Synonyms: म्लेच्छ (mleccha)

DeclensionEdit

Masculine u-stem declension of अनु (anu)
Singular Dual Plural
Nominative अनुः
anuḥ
अनू
anū
अनवः
anavaḥ
Vocative अनो
ano
अनू
anū
अनवः
anavaḥ
Accusative अनुम्
anum
अनू
anū
अनून्
anūn
Instrumental अनुना / अन्वा¹
anunā / anvā¹
अनुभ्याम्
anubhyām
अनुभिः
anubhiḥ
Dative अनवे / अन्वे²
anave / anve²
अनुभ्याम्
anubhyām
अनुभ्यः
anubhyaḥ
Ablative अनोः / अन्वः²
anoḥ / anvaḥ²
अनुभ्याम्
anubhyām
अनुभ्यः
anubhyaḥ
Genitive अनोः / अन्वः²
anoḥ / anvaḥ²
अन्वोः
anvoḥ
अनूनाम्
anūnām
Locative अनौ
anau
अन्वोः
anvoḥ
अनुषु
anuṣu
Notes
  • ¹Vedic
  • ²Less common

Derived termsEdit

Etymology 2Edit

From Proto-Indo-Iranian *ánu (after; following). Cognate with Avestan 𐬀𐬥𐬎 (anu, after; corresponding to) and Old Persian 𐎠𐎵𐎺 (anuv).

PronunciationEdit

AdverbEdit

अनु (ánu)

  1. after; afterwards, thereupon
  2. then, next
  3. further
  4. again

PrepositionEdit

अनु (ánu)

  1. after
  2. along
  3. according to