मर्य

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-Aryan *máryas, from Proto-Indo-Iranian *máryas, from Proto-Indo-European *méryos (young man). Cognate with Avestan 𐬨𐬀𐬌𐬭𐬌𐬌𐬀(mairiia, yeoman) and Latin marītus (husband)

PronunciationEdit

NounEdit

मर्य (máryam

  1. young man
  2. suitor, lover
  3. stallion

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of मर्य (márya)
Singular Dual Plural
Nominative मर्यः
máryaḥ
मर्यौ
máryau
मर्याः / मर्यासः¹
máryāḥ / máryāsaḥ¹
Vocative मर्य
márya
मर्यौ
máryau
मर्याः / मर्यासः¹
máryāḥ / máryāsaḥ¹
Accusative मर्यम्
máryam
मर्यौ
máryau
मर्यान्
máryān
Instrumental मर्येण
máryeṇa
मर्याभ्याम्
máryābhyām
मर्यैः / मर्येभिः¹
máryaiḥ / máryebhiḥ¹
Dative मर्याय
máryāya
मर्याभ्याम्
máryābhyām
मर्येभ्यः
máryebhyaḥ
Ablative मर्यात्
máryāt
मर्याभ्याम्
máryābhyām
मर्येभ्यः
máryebhyaḥ
Genitive मर्यस्य
máryasya
मर्ययोः
máryayoḥ
मर्याणाम्
máryāṇām
Locative मर्ये
márye
मर्ययोः
máryayoḥ
मर्येषु
máryeṣu
Notes
  • ¹Vedic