braconnéieren

Contents

LuxembourgishEdit

EtymologyEdit

Borrowing from French braconner.

VerbEdit

braconnéieren ‎(third-person singular present braconnéiert, past participle braconnéiert, auxiliary verb hunn)

  1. to poach (hunt illegally)

ConjugationEdit

Regular
infinitive braconnéieren
participle braconnéiert
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular braconnéieren
2nd singular braconnéiers braconnéier
3rd singular braconnéiert
1st plural braconnéieren
2nd plural braconnéiert braconnéiert
3rd plural braconnéieren
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.