See also: Flamand and flămând

Azerbaijani edit

Noun edit

flamand (definite accusative flamandı, plural flamandlar)

  1. Fleming
  2. (in izafet II compounds) Flemish

Declension edit

    Declension of flamand
singular plural
nominative flamand
flamandlar
definite accusative flamandı
flamandları
dative flamanda
flamandlara
locative flamandda
flamandlarda
ablative flamanddan
flamandlardan
definite genitive flamandın
flamandların
    Possessive forms of flamand
nominative
singular plural
mənim (my) flamandım flamandlarım
sənin (your) flamandın flamandların
onun (his/her/its) flamandı flamandları
bizim (our) flamandımız flamandlarımız
sizin (your) flamandınız flamandlarınız
onların (their) flamandı or flamandları flamandları
accusative
singular plural
mənim (my) flamandımı flamandlarımı
sənin (your) flamandını flamandlarını
onun (his/her/its) flamandını flamandlarını
bizim (our) flamandımızı flamandlarımızı
sizin (your) flamandınızı flamandlarınızı
onların (their) flamandını or flamandlarını flamandlarını
dative
singular plural
mənim (my) flamandıma flamandlarıma
sənin (your) flamandına flamandlarına
onun (his/her/its) flamandına flamandlarına
bizim (our) flamandımıza flamandlarımıza
sizin (your) flamandınıza flamandlarınıza
onların (their) flamandına or flamandlarına flamandlarına
locative
singular plural
mənim (my) flamandımda flamandlarımda
sənin (your) flamandında flamandlarında
onun (his/her/its) flamandında flamandlarında
bizim (our) flamandımızda flamandlarımızda
sizin (your) flamandınızda flamandlarınızda
onların (their) flamandında or flamandlarında flamandlarında
ablative
singular plural
mənim (my) flamandımdan flamandlarımdan
sənin (your) flamandından flamandlarından
onun (his/her/its) flamandından flamandlarından
bizim (our) flamandımızdan flamandlarımızdan
sizin (your) flamandınızdan flamandlarınızdan
onların (their) flamandından or flamandlarından flamandlarından
genitive
singular plural
mənim (my) flamandımın flamandlarımın
sənin (your) flamandının flamandlarının
onun (his/her/its) flamandının flamandlarının
bizim (our) flamandımızın flamandlarımızın
sizin (your) flamandınızın flamandlarınızın
onların (their) flamandının or flamandlarının flamandlarının

Dutch edit

Etymology edit

Borrowed from French flamand.

Pronunciation edit

Noun edit

flamand m (plural flamands, diminutive [please provide])

  1. (Belgium, slang) a Flemish person, doing characteristically Flemish things.
    Ugh, die flamand kijkt weer naar een koers op w:Sporza.
    Ugh, that Flemish guy is again looking at cycling on Sporza.

Usage notes edit

  • Typically used by people not of Flemish descent. Similar in use to German Alman.

French edit

 
French Wikipedia has an article on:
Wikipedia fr

Etymology edit

From Old French flamenc, from Middle Dutch vlaminc.

Pronunciation edit

  • IPA(key): /fla.mɑ̃/
  • (file)

Adjective edit

flamand (feminine flamande, masculine plural flamands, feminine plural flamandes)

  1. Flemish

Derived terms edit

Descendants edit

Noun edit

flamand m (uncountable)

  1. Flemish (dialect)

Related terms edit

Further reading edit

Hungarian edit

Pronunciation edit

  • IPA(key): [ˈflɒmɒnd]
  • Hyphenation: fla‧mand
  • Rhymes: -ɒnd

Adjective edit

flamand (not comparable)

  1. Flemish

Declension edit

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative flamand flamandok
accusative flamandot flamandokat
dative flamandnak flamandoknak
instrumental flamanddal flamandokkal
causal-final flamandért flamandokért
translative flamanddá flamandokká
terminative flamandig flamandokig
essive-formal flamandként flamandokként
essive-modal flamandul
inessive flamandban flamandokban
superessive flamandon flamandokon
adessive flamandnál flamandoknál
illative flamandba flamandokba
sublative flamandra flamandokra
allative flamandhoz flamandokhoz
elative flamandból flamandokból
delative flamandról flamandokról
ablative flamandtól flamandoktól
non-attributive
possessive - singular
flamandé flamandoké
non-attributive
possessive - plural
flamandéi flamandokéi

Noun edit

flamand (countable and uncountable, plural flamandok)

  1. Fleming (a native or inhabitant of Flanders in Belgium)
  2. Flemish (the Dutch language as it is spoken in Flanders)

Declension edit

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative flamand flamandok
accusative flamandot flamandokat
dative flamandnak flamandoknak
instrumental flamanddal flamandokkal
causal-final flamandért flamandokért
translative flamanddá flamandokká
terminative flamandig flamandokig
essive-formal flamandként flamandokként
essive-modal
inessive flamandban flamandokban
superessive flamandon flamandokon
adessive flamandnál flamandoknál
illative flamandba flamandokba
sublative flamandra flamandokra
allative flamandhoz flamandokhoz
elative flamandból flamandokból
delative flamandról flamandokról
ablative flamandtól flamandoktól
non-attributive
possessive - singular
flamandé flamandoké
non-attributive
possessive - plural
flamandéi flamandokéi
Possessive forms of flamand
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. flamandom flamandjaim
2nd person sing. flamandod flamandjaid
3rd person sing. flamandja flamandjai
1st person plural flamandunk flamandjaink
2nd person plural flamandotok flamandjaitok
3rd person plural flamandjuk flamandjaik

Romanian edit

Etymology edit

Borrowed from French flamand.

Pronunciation edit

Noun edit

flamand m (plural flamanzi, feminine equivalent flamandă)

  1. Fleming

Adjective edit

flamand m or n (feminine singular flamandă, masculine plural flamanzi, feminine and neuter plural flamande)

  1. Flemish

Declension edit

Uzbek edit

Noun edit

flamand (plural flamandlar)

  1. Fleming

Declension edit