geestdriftig

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From geestdrift +‎ -ig.

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

geestdriftig ‎(comparative geestdriftiger, superlative geestdriftigst)

  1. enthusiastic

DeclensionEdit

Inflection of geestdriftig
uninflected geestdriftig
inflected geestdriftige
comparative geestdriftiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial geestdriftig geestdriftiger het geestdriftigst
het geestdriftigste
indefinite m./f. sing. geestdriftige geestdriftigere geestdriftigste
n. sing. geestdriftig geestdriftiger geestdriftigste
plural geestdriftige geestdriftigere geestdriftigste
definite geestdriftige geestdriftigere geestdriftigste
partitive geestdriftigs geestdriftigers

SynonymsEdit

Read in another language