TurkishEdit

EtymologyEdit

From Old Turkic 𐰴𐰃𐱃(két-, to go), from Proto-Turkic *gē(y)t- (to go (away)).

VerbEdit

gitmek (third-person singular simple present gider)

  1. to go

ConjugationEdit

Conjugation of gitmek Simple Present Present Continuous Simple Past Past Continuous
1st singular (ben) giderim gidiyorum gittim gidiyordum
2nd singular (sen) gidersin gidiyorsun gittin gidiyordun
3rd singular (o) gider gidiyor gitti gidiyordu
1st plural (biz) gideriz gidiyoruz gittik gidiyorduk
2nd plural (siz) gidersiniz gidiyorsunuz gittiniz gidiyordunuz
3rd plural (onlar) giderler gidiyorlar gittiler gidiyorlardı

AntonymsEdit

Related termsEdit

DescendantsEdit

  • Swedish: gitta