Open main menu

Wiktionary β

Contents

TurkishEdit

EtymologyEdit

From Old Turkic konşı, from Proto-Turkic *Kon-.

NounEdit

komşu (definite accusative komşuyu, plural komşular)

  1. neighbour (a person living on adjacent or nearby land)
    küçük bir çocukken çok sevdiğim komşularım vardı.
    when I was a little child, I had neighbours whom I loved so much.

DeclensionEdit

Inflection
Nominative komşu
Definite accusative komşuyu
Singular Plural
Nominative komşu komşular
Definite accusative komşuyu komşuları
Dative komşuya komşulara
Locative komşuda komşularda
Ablative komşudan komşulardan
Genitive komşunun komşuların

DescendantsEdit