Open main menu

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch proberen (to try, prove); borrowed from Latin probāre, from probō.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˌproːˈbeː.rə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: pro‧be‧ren
  • Rhymes: -eːrən

VerbEdit

proberen

  1. to try, to attempt.

InflectionEdit

Inflection of proberen (weak)
infinitive proberen
past singular probeerde
past participle geprobeerd
infinitive proberen
gerund proberen n
present tense past tense
1st person singular probeer probeerde
2nd person sing. (jij) probeert probeerde
2nd person sing. (u) probeert probeerde
2nd person sing. (gij) probeert probeerde
3rd person singular probeert probeerde
plural proberen probeerden
subjunctive sing.1 probere probeerde
subjunctive plur.1 proberen probeerden
imperative sing. probeer
imperative plur.1 probeert
participles proberend geprobeerd
1) Archaic.

SynonymsEdit

Derived termsEdit

DescendantsEdit