riekale

FinnishEdit

NounEdit

riekale

  1. shred, tatter

DeclensionEdit

Inflection of riekale (Kotus type 48/hame, no gradation)
nominative riekale riekaleet
genitive riekaleen riekaleiden
riekaleitten
partitive riekaletta riekaleita
illative riekaleeseen riekaleisiin
riekaleihin
singular plural
nominative riekale riekaleet
accusative nom. riekale riekaleet
gen. riekaleen
genitive riekaleen riekaleiden
riekaleitten
partitive riekaletta riekaleita
inessive riekaleessa riekaleissa
elative riekaleesta riekaleista
illative riekaleeseen riekaleisiin
riekaleihin
adessive riekaleella riekaleilla
ablative riekaleelta riekaleilta
allative riekaleelle riekaleille
essive riekaleena riekaleina
translative riekaleeksi riekaleiksi
instructive riekalein
abessive riekaleetta riekaleitta
comitative riekaleineen
Possessive forms of riekale (type hame)
possessor singular plural
1st person riekaleeni riekaleemme
2nd person riekaleesi riekaleenne
3rd person riekaleensa

AnagramsEdit