DutchEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /strɛi̯t/
  • (file)
  • Hyphenation: strijd
  • Rhymes: -ɛi̯t

Etymology 1Edit

From Middle Dutch strijt, from Old Dutch *strīt, from Proto-Germanic *strīdaz. Cognate to Old Saxon strīd, Old High German strīt, German Streit, Old Frisian strīd, Old Norse strīð.

NounEdit

strijd m (plural strijden, diminutive strijdje n)

  1. fight
    Synonyms: gevecht, kamp, krijg
  2. battle
  3. conflict
    Zo kondigde de ETA aan de gewapende strijd te staken als de Spaanse regering de soevereiniteit en het zelfbeschikkingsrecht van de Basken zou erkennen[1] — So the ETA announced that it would suspend its armed conflict if the Spanish government would recognize the sovereignty and the right to self-determination of the Basques.
Derived termsEdit
DescendantsEdit
  • Afrikaans: stryd

Etymology 2Edit

See the etymology of the main entry.

VerbEdit

strijd

  1. first-person singular present indicative of strijden
  2. imperative of strijden